Okres trwałości projektu cd.

Mateusz Toruń        29 stycznia 2018        Komentarze (0)

Kontynuując wątek niezachowania okresu trwałości projektu należy wskazać, że zarówno praktyka sądów administracyjnych jak i instytucji zarządzających programami operacyjnymi jest zdecydowanie zbyt wąska. Opiera się ona jedynie na ewentualnym stwierdzeniu naruszenia zasady trwałości projektu oraz przyjęciu jako podstawy i wyznacznika obliczenia kwoty korekty w oparciu jedynie o wzajemne relacje pomiędzy okresem w jakim ta trwałość została zachowana, a w jakim nie.

W mojej ocenie jest to praktyka nieuprawniona. W przypadku naruszenia zasady trwałości projektu rzeczywiście nałożenie korekty finansowej jest zasadne i uprawnione, nie mniej jednak podmiot nakładający sankcję finansową zobowiązany jest do dokonania wyważenia skali tego naruszenia biorąc pod uwagę m.in.:

  • wagę i charakter naruszenia,
  • jego skutki,
  • to czy ewentualnie odniesiona korzyść jest nie do pogodzenia z celami pomocy realizowanej przez zaangażowanie funduszy oraz celami dofinansowania danego działania,
  • indywidualny charakter konkretnego projektu i warunki w jakich ten projekt był realizowany,
  • poziom osiągnięcia i utrzymania celów projektu oraz zadeklarowanych wskaźników oraz
  • przyczyny naruszenia.

Dopiero kompleksowa analiza sprawy w wskazanej płaszczyźnie, w wyniku której większość poczynionych ustaleń byłaby niekorzystna dla beneficjenta mogłaby uzasadniać nałożeniem na niego wysokiej korekty finansowej. Uważam, że niezasadne jest jednak oparcie wyliczeń kwoty korekty finansowej jedynie na podstawie przesłanek negatywnych bez uwzględnienia okoliczności przemawiających na korzyść beneficjenta.

Naruszenie okresu trwałości – a Sąd Najwyższy

W tym miejscu warto wskazać na wyrok z 07 października 2015 r., I CSK 878/14, w którym to Sąd Najwyższy postawił tezę, że naruszenie części postanowień umowy o dofinansowanie nie może pozbawiać przedsiębiorcy całego wsparcia. Kwota zwrotu powinna być adekwatna i proporcjonalna do naruszenia. Uważam, że z prezentowanego stanowiska Sądu Najwyższego można wysnuć tezę, że pomimo daleko idącego rygoryzmu umów o dofinansowanie projektów UE, dokonując oceny naruszenia tych umów i konsekwencji z tego wynikłych, działania instytucji zarządzających winny charakteryzować się pewnym poziomem zdrowego rozsądku i wyważenia. Nadrzędne powinno być dokonanie oceny tego czy projekt przyczynił się ostatecznie do osiągnięcia celu danego działania – i to zarówno w wymiarze regionalnym jak i ogólnokrajowym.

{ 0 comments… add one now }

Leave a Comment

Wyrażając swoją opinię w powyższym formularzu wyrażasz zgodę na przetwarzanie przez Kancelaria Radcy Prawnego Leszek Bloch Twoich danych osobowych w celach ekspozycji treści komentarza zgodnie z zasadami ochrony danych osobowych wyrażonymi w Polityce Prywatności

Administratorem danych osobowych jest Kancelaria Radcy Prawnego Leszek Bloch z siedzibą w Lublinie.

Kontakt z Administratorem jest możliwy pod adresem oddotacjidorealizacji@blochkancelaria.pl.

Pozostałe informacje dotyczące ochrony Twoich danych osobowych w tym w szczególności prawo dostępu, aktualizacji tych danych, ograniczenia przetwarzania, przenoszenia danych oraz wniesienia sprzeciwu na dalsze ich przetwarzanie znajdują się w tutejszej Polityce Prywatności. W sprawach spornych przysługuje Tobie prawo wniesienia skargi do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych.

Previous post:

Next post: